Storytime: ‘Kinderlogica’
Wat we als verloskundige allemaal meemaken? Te veel om op te noemen. Getuige zijn van zo’n bijzondere tijd in het leven van een zwangere en haar omgeving; met geen pen te beschrijven. Soms blijven bepaalde situaties of uitspraken je net even wat extra bij omdat ze zo mooi of grappig zijn. Of omdat dingen soms zó anders kunnen lopen dan verwacht.
Een hoogzwangere dame belt om door te geven dat de bevalling is begonnen. Ze verwacht haar 2e kindje en ik spreek af dat ik bij haar thuis kom kijken. Daar tref ik haar nuchter maar duidelijk in de weeën aan. Ze is vastberaden, ze wil graag in het ziekenhuis bevallen. Ze houdt zich sterk maar ergens zie ik dat deze bevalling best snel vordert. We besluiten snel een check te doen. Bloeddruk: prima. Hartje van de baby: stralend. Weeen: elke 3 minuten. Ontsluiting: 6 centimeter en de vliezen zijn nog niet gebroken. Ze wonen niet zo ver van het ziekenhuis vandaan dus het plan is: NU vertrekken.
Oudste dochter van ik denk een jaar of 3-4, was nog thuis en die zou naar de buren gebracht worden. Dus nog snel een kus, papa kleed haar snel aan, maakt een tasje om mee te nemen en op naar de buren. Ondertussen zie ik bij de zwangere de weeën intenser worden en geeft ze aan dat ze nog even naar het toilet wil, nee beloofd, geen persdrang! Ik blijf op mijn hoede.
Met mama boven op de wc en papa beneden met oudste dochter op de arm bij de voordeur zie ik dat er wat verandert in die zwangere buik. Ze moet overgeven, haar vliezen breken en ze kijkt me aan, drukgevoel.
Verandering van plan. Terwijl ik mama op bed help roep ik naar beneden dat papa en dochter toch echt naar boven moeten komen omdat ze anders de geboorte missen, ze draaien om en komen terug de trap op gelopen.
Mama blijft ook zo rustig en verwelkomt haar dochter en partner liefdevol terug op de slaapkamer. Het kleine meisje kruipt bij haar moeder op bed. Er komt een wee en ik geef aan dat haar zusje geboren gaat worden.
1 wee later is het zover. Er wordt een mooi kindje geboren met een goede start. Ik zorg er snel voor dat er niets te zien valt waar de kersverse grote zus van zal schrikken. Moeder en vader stimuleren haar om baby te ontmoeten, aan te raken of een kusje te geven.
Haar reactie: ‘nee mama, de baby kwam uit je billen. Die is vies!’
2 dagen later op visite in het gezin vertelt de kraamverzorgster me dat ze een hele trotse behulpzame grote zus ziet, die graag wilde helpen nadat de baby in bad was geweest 😉